Voar Ahla stoht a Linda

by Michel Buck German

[96] Voar Ahla stôht a Linda.[1] Voar Ahla stôht a Linda, A Linda mächtig alt, Zua deanar menger Pilger In seini Näuta wallt.

5
Sie birgt im Nascht[2] en Kerker,

Im Naschtloch hohl und foul, Dô sitzt der Heiland gfanga Wohl an der Matersoul.[3] Sei’ Blick ischt zum Verbarma,

10
Daß s Heaz oim mächtig klopft

Und s Wasser uß die Auga Voar Loid und Jomer tropft. [97] O i verstand sei’ Klaga, Miar saits jô sei’ Geduld:

15
„Daß i so schwer muaß leida,

Bischt du, o Sünder, schuld.“ Nôch isch mer d Wealt a Grousa Mit äller iahrer Luscht, I fall uffs Bänkle nieder

20
Und klopf betrüabt an d Bruscht.

Und z Ahla voar der Linda, Dô stôht ma’ trourig na’ Doch fröhle[4] gôht ma’ weiter, Drum kaihr i geara[5] a’.[6]

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →