An der Gmoi’dszuga

by Michel Buck

[153] An der Gmoi’dszuga.[1] Kotz Himmelbettschet, heu’t isch aber hoiß! Heu’t käm s kalt Schneiderle seall noh in Schwoiß! S springt älles, Ma’ und Weib und Roß und Kuah Voar Duscht, so gschwind es ka’, der Zuga zua.

5
S Au’ziefer sumset um da Brunnatrog

Und Jörglis Spitz soust gierig au, dear Kog, Statt daß er beallat und in d Spoicha beißt Und a’verdanks de Weiber s Häs[2] verreißt. Dô sieht ma’ friedle ällz in Roiha soufa

10
Und hairt nu’ iabot[3] oi’s derzwischet schnoufa.

Der Jörgle trinkt am Rauhr, es deucht a guat, Und hebbt derweil gem linka’n Auhr da Huat, Und sieba’n andre stauhnt schau’ hintram da’, Aß möcht a jeder zaischta vonnana’.

15
Dia trücknet se und blôset mit de Backa

Und schoppet s Fazanaitle[4] nôch in d Jacka. [154] Dô fährt der Lodaweaber d Heugaß rei’, Schlät d Küahla, was er ka’ uff d Schnôrra[5] nei’, Dia aber rennet halt em Wasser zua

20
Und untram Waga leit dô s Jörgles Bua.

„Uijessesle, Mareia und Zant Anna’, As hinter Rad, as ischt schau’ übrem danna’ Da Buaba füri, wôlli unter s Rauhr! Ear bluatat uß der Nas und au am Auhr.

25
O Büable, Büable, sag, wo thuats der waih?“

Des aber geit koi’ Ghair und Zoicha maih, Und d Ma’, dia hairt ma fluacha, d Weiber heina. Doch Jörglesbour, dear schweigt und nimmt da Kleina Und schwanzt a redle mit der Goißel a.

30
Dear Bua springt ouf und rennt da Flecka na.

Und s thuat am nix! So ischt amôl dui Raß: Beißt oim a Goul a Gloich a, isch a Gspaß, Der Schreiner leimts jô na’, und Jörglis Racker Gôht, öb[6] nix gscheah wär, wieder uff da’n Acker.

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →