Am Kinderbrunna
[77] Am Kinderbrunna. D Brunnastubathür ischt offa, S lockig Büable siehts und lacht, Däaffs doch endle au môl hoffa, Daß es d Kindla sieht, wo z Nacht
5
D Hebamm äll der Muatar hollat
Ussam Brunna, wia ma’ sait, Und in rauti Fätscha[1] grollat Zuanar nei’ ins Kisse lait. S Büable sieht a’ Kind im Brunna,
10
Rausig, lockig, grad wia ear,
Jô, as sieht von hinta, vonna Ganz akkrat wias Büable hear, Ma’ se dreha, schüttla, lacha, D Zähnla blecka[2], gucka wild,
15
[78] Geschtasa[3] und Gsichter macha,
S ischt halt äll sei’ Eababild. Aber waih, wia thuats verhoffa[4]! Zmôl kriagt s Büable s Übergwicht, S lockig Büable ischt versoffa –
20
Doch, gottlob, nu’ im Gedicht.