Am Bächle

by Michel Buck (1832–1888) · 1892 German

im September 1879

S Bächle schwätzt im Busch verborga
Und as sait: „Heazbruder, lach
Au mit miar, wirf deini Sorga
Keackle zuamer rei’ in Bach.

Wött i ällas äschtamiara,
Windla oder Schlotzerbleatz,
Glei da’n Appatit verliara,
Brüaderle, nôch wär as leatz.

Richt mer au a reacht verheiter
Bour sei’ Güll ins Bettle nei’,
Lauf i denischt luschtig weiter,
Wear vom sealbar wieder rei’.

Oder wenn a môl a Gearber
Seine kirri Kogahäut
In mi hängt und druff der Färber
Nôch sei’ Giftbrüah in me keit,

Sott i dô dahinta bleiba
Und verzürnt in Winkel stauh’,
S Bläterle dött zema kleiba
Und koi’ Tröpfle von mer lau’?

Bruadar, laß du deine Sorga,
Ischt au heu’t a Reagatag,
Scheint doch wieder moanamorga
D Sonna über Busch und Hag.

Älles lôht se überwinda,
Nu’ da Kopf äll oba trait!
Glaubs, du weasch in kuzem finda,
S Bächle hä der d Wôhret gsait.“

Source: Wikisource

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck → · More German poems →