Voar Ahla stoht a Linda
[96] Voar Ahla stôht a Linda.[1] Voar Ahla stôht a Linda, A Linda mächtig alt, Zua deanar menger Pilger In seini Näuta wallt.
5
Sie birgt im Nascht[2] en Kerker,
Im Naschtloch hohl und foul, Dô sitzt der Heiland gfanga Wohl an der Matersoul.[3] Sei’ Blick ischt zum Verbarma,
10
Daß s Heaz oim mächtig klopft
Und s Wasser uß die Auga Voar Loid und Jomer tropft. [97] O i verstand sei’ Klaga, Miar saits jô sei’ Geduld:
15
„Daß i so schwer muaß leida,
Bischt du, o Sünder, schuld.“ Nôch isch mer d Wealt a Grousa Mit äller iahrer Luscht, I fall uffs Bänkle nieder
20
Und klopf betrüabt an d Bruscht.
Und z Ahla voar der Linda, Dô stôht ma’ trourig na’ Doch fröhle[4] gôht ma’ weiter, Drum kaihr i geara[5] a’.[6]