A Trom

by Michel Buck

[119] A Trom. Verganga’n[1] isch mers au a môl Ganz bsonder nadli[2] wôara, Hau’ gmoint, ma’ müaß mer gar am End Gauh’ noh da Dippel boahra.[3]

5
I denk: „jetz gohscht in d Kamer nei’

Und thuascht a bitzle schwitza, Kassei’[4] des nimmt der deini Tröm Und deini Fiabarhitza.“ Pflumpf lieg i in de Pfulba[5] dinn,

10
Fang ana’ fantasiara

Und mit meim Weib reachtschaffa au Glei ana’ dischpatiara. [120] Was gschieht? Dô kommt a Goischt derhear Und sait, jetz seini gstôrba.

15
„Wa?“ sag i, „wa, bigoppel, wa?“

Und hau’ me ganz verfôrba.[6] „Jô gstôrba bischt“, sait ear, „jetz komm Nu’ ra mit deini Rufa[7] Ins Feagfuir, watt, dô putzt ma’ de

20
Im Hafa mit de Glufa!“[8]

Dô mach i s Kreuz, und hui und pfui Gôhts kezagrad in Boda, I pflätsch[9] füars Feagfuirthäarli na’ Aß wia a nasser Loda.[10]

25
Zaischt[11] gsieh und ghair und gspeir[12] i nuinz,

I schmeck nu’ Peach und Schweabal, Zletscht merk i so dur d Augaspält En dicka Rauh und Neabal. [121] Nôch wiani meini Auhra spitz,

30
Dô hair i grousig schreia,

Voar Angscht und Schrecka beat i rum In älli Letaneia. Pfuh, wia’n as houat, praschlat, schnällt[13], Wia s wôdla[14] thuat und glüaha,

35
Aß thät der Obertuixel seall

Da graußa Blôsbalg ziaha! Und ab deam Dummel[15] faß i ui A so a grauß Vertsitza[16], Daß i beim healla Feagfuir da’

40
Hau’ einskalt müaßa schwitza.

Der Goischt, dear reißt dô s Thäarli ouf – Huh ! d Flamma lället[17] ousi – Und geit mer nôch en Putsch[18] uffs Gsäß, Ins Feagfuir eini douß[19] i.

45
[122] Dô kommt a alti Schachtel hear

Mit iahram blôa Zinka[20] Und mit ra schwaza Gimpahoub[21] Und thuat mer froindli winka Und sait zua miar: „He, guatar Froind

50
Mit uiram zwilchna Schägga,[22]

I kenn ui wohl,“ und geit mer d Hand. Dô hau’n i müaßa blägga.[23] Druff nimm i s Heaz in boidi Händ Und sag ge deanar Zusel:[24]

55
„S sind gwis noh maih von eusam Oat[25]

Dôhinna'n in deam Gwusel.“ „O“, sait se, „dô sind freili vill, Doch maih noh weiter dunta, Dött hau’n i etli Hearra gar

60
Von boid Kollegi funda,

[123] Da Bau’wat[26] und da Pollazei Und suscht noh so Galluri[27]. Er seahnets glei dô vonna gauh’ Dur d Ei’sagätter duri.“

65
Druff sag i: „Weib, ja däaff ma’ dô

Nu’ auh’ Verlaubtniß laufa? Hau’ gmoint, dô komm a jeder glei Füar d richtig Fuatarraufa.“ „O“, sait se, watet nu’ a weng,

70
As däaff Ui gar it blanga[28]

Er kommet au gauh’ glei ans Britt, Nôch wead mens s Weattar sanga![29] Mi schüttlats, was as schüttla ka’ Doch d Zusel füahrt me weiter.

75
Dô hair i heina ällaweil,

Wia näher s gôht, wia läuter. Uff oi’ môl stauh’t mer ama Loch, Dô zoigt se na und deutat, Dô hau’t dia Teixel grad en Ma’

80
Frei abanander gscheitat,[30]

[124] Mit Schrautäxt,[31] Speigel,[32] Schlegel druff Halt zum Verbarma gschlaga. Und woni guck, wear isch as gsei’? Halt, Moul, da’ däasch it saga!

85
I frôg dô, weaga was se denn

Dea Ma’ so grousig spaltet. Sait sui: „so macht ma’s deani äll, Wo d Wäld so guat verwaltet. Seahnt, dött versäagat ma’ grad au

90
En Obma’ noh zua Schwella,

Ma’ hait a bis zum Himmel nouf Voar louter Schmeaza brölla. Mit Oicha, Stanga, Scheiterholz, Mit ällam hôt er ghandlat.

95
Doch s Haltel[33] isch äll gstohla gsei’,

Drum wead er so behandlat.“ Dô renn i gegem Feagfuirthoar Und moi’, i könn vertrinna,[34] Hoppla, dô lieg i au’verdanks[35]

100
Im Glufahafa dinna.

[125] I schrei, was uß der Gurgel ka’, Hau’ sieba Gäng versprocha, Dô thuats en Schnall und druff en Fall, Höb[36] d Höll sei zema brocha.

105
Vor Schrecka sperr i d Auga’n ouf,

Dô siehni s Mulba[37] ranga,[38] Und wo se nôch der Staub verzuiht, Mei’ Häs am Nagel hanga. „Ai“, sag i, „ai, dô schla doch glei

110
A’n Esel drei’, a lahmer,

Jetz hôts mer älles nu’ so tromt, Du leischt jô in der Kamer.“ Und woni hofreacht[39] ummi guck, Verstand i au des Kracha,

115
Mei’ Bettschet[40] ischt jô zema keit[41] -

Dô hau’n i müaßa lacha!

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →