Vertwischt

by Michel Buck

[109] Vertwischt.[1] Dô schla doch glei der Donnschtig[2] drei’ und s Gätter,[3] Jetz hau’n i gmoint, i häb a môl en Schatz Und kriag von Hairlisboura Annakätter Beim Holderbusch hehlingeli[4] en Schmatz.

5
Schau’ spitz i s Moul, dô pfeift ma’ zmôl am Finger,

I laß se laus und guck so umanand, Dô schreit der Bour: „was haunt iahr gauh’ [5] füar Dinger?“ Und balgat[6] mit em Steacka ussam Imastand.      [110] Sui rennt der Kuchi zua dur d Stangaluckat[7],

10
I aber gang zum Bour an Gatathür

Und sag: „Hau’ nu’ nô wilde Härla[8] guckat, Sui blinzlat so, und i, i ka’ derfür.“ Ear sait: „Du lôhscht di nu’ mit deine Käunschta Fei’ nimma maih bei Annakättra seah’.

15
Suscht wear i diar da Lauh’[9] mit meine Fäunschta

Füar deine Kura uff da Buckel gea’.“

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →