Verschlofa

by Michel Buck (1832–1888) · 1892 German

Verschlôfa.

Uffs pünktle Oufstauh’ wett i môl
Drei Batza, ließ me strôfa.
Was gschieht seall Nacht? Beim Hundertstrôhl,
Dô bin i grad verschlôfa.

I mach en Satz in d Kamer na’
Und thuar mi seall verschealta:
„Wia ka’ denn so a fouler Ma’,
Wia du, noh eabbas gealta?

„Verschlôfa! und au vol noh heu’t!
Des ischt it zum Verzeiha.
Deam d Sonn in blutta Buckel schei’t,
Dearscht frei uff d Mischte keia!

„„Du Fouler,““ hoißt es schau’ im Bschrieb,
„„Lean bei der Au’mois schaffa!““
De foule Tagdieb ghairet Hieb,
Der Mensch thuat it wia d Affa.“

So strôf me seall und schlupf ins Häs
Und schlauf mi a’ wia bseassa.
Uff oi’môl klocket d Lislabäs
Und schreit zum Morgajeassa.

Jetz wia’n i nei’ in d Stuba komm,
Ischt des a Gspött und Glächter!
Se gent mer glei en Pfulba rum:
„Dô! Heiliggrabschutzwächter!“

Und wear a rüebigs Aemtle wöll,
(Schreib s Blättle, s Bopfelfinger)
Soll komma, s geab a guata Stell
Aß hintrer Oelbergjünger!

I lang mei’ Kapp vom Nagel ra
Und wäu’sch en guata Morga.
Wear d Wett verschlôft, des ka’n i sa,
Dear däarf für Spott it sorga.

Source: Wikisource

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck → · More German poems →