S Auchterle

by Michel Buck

[94] S Auchterle.[1] Sobald der Wind dur d Stupfla[2] gôht Und d Egda[3] hoppat[4] über d Sôt, Der Star oim uff da Grindel[5] sitzt Und s Gweisch[6] von Spinnawebba glitzt,

5
Nôch, Bruadar, herbstats wäger[7] reacht,

     Nôch kommt as schleacht. Wenn d Neabal walet[8] übers Land, Da ganza Tag it weicha want, Wenn s Laub ab Böm und Hecka lôht[9]

10
Und s Wasser in de Lacha bstôht,

Nôch hôt der Hiat a baise Zeit –      Bei fremde Leut[10] [95] Hôt koine Strümpf und koine Schuah, Drum fällt a Schlappa[11] vonra Kuah,

15
So springt er wôlli[12] hinta’ drei’

Stellt seine Füaß, de kalte, nei’. Wia gfallet der dia Modischuah?      Gealt, jetz hôscht gnua? Des deucht di wüascht, i glaub ders au.

20
Und doch ischts Büable hoilig frauh,

Wenn s seini Füaß so gwärma ka’, Wo s koini Strümpf und Schuah verma’.[13] Du stôhscht in deini Pelzla warm,      Der Bua ischt z arm.

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →