Kroutherbscht

by Michel Buck

[170] Kroutherbscht. Grad läut ma’n eaba d Körbi[1] rei’, Im Kroutland schaffat Grauß und Klei’, Der Nähni[2] fuchtlat hear und hi’ Und saiblat[3] Krout um fascht füar zwe’.

5
Der Nähni gôht it aih vom Fleack,

Bis dritthalb hundert Köpf sind weag. Der Krouthiat kommt, sait: „mit Verlaubt,“ Und nimmt zum Lauh’[4] a gwichtigs Haupt. Der Nähni lobt sei’ guldigs Krout,

10
As füll de Buaba Balg und Haut;

Wear voar der Zeit a Standa leer, Nôch thäar a mengi Köchi schwer. „A Krout zum Muas, a Krout zum Speack, Zua Knöpfla, Nudla ischt a Schleack,

15
Und vonnazua[5] a Medazi’,

Denn d Würm, se wearat von em hi’. [171] Jô, i bekenn as frei und lout: I möcht it leaba auhni Krout; Miar tromts dervo’, wenn i so naur[6]

20
Und pfludra[7] hair im Ofarauhr.“

Der Nähni hôt jetz gherbschtat gnua, Ear setzt zum Bschluß em kleina Bua A Blättle Krout fürs Käpple ouf Und fährt dernô gem Dörfle nouf.

More poems by Michel Buck

All poems by Michel Buck →