Im Meza 82ge
[116] Im Meza[1] 82ge. Voardussa[2] isch as stubalô[3], Der Himmel wia im Sommer blô. Der Stork schwimmt stolz dött in der Haih, Aß wia a Schiff im Bodasai.
5
Und d Imahösla sind schau’ geal[4]
Von Hasel- und Palmkätzlameahl. A woicher linder Früahlingsluft Trait ussam Busch da Veiladuft. Im Mezastaub springt rum der Bua,
10
Halbnacket, und er kriagt it gnua –
Gib Acht, daß di der Mez it packt Und s Schwänzle von deim Hemmat[5] hackt![6]