Im Aprölla 1879
[126] Im Aprölla 1879. Wear s Grüa’ verroicht, dea preis i wäger glückle, Ihm scheint ussam kräutergrüana Gätle De geali Millstöck[1] rous so appatickle Wia d Ochsa’auga dinna im Spinätle.
Derzua noh d Amsla, d Droschtla, d Nachtigalla! Wia heancht[2] as doch so schö’ und koscht koin Groscha, Weam sott a sötti Musing gauh’ it gfalla? Beifalter siehscht dur d Lüfta luschtig fliaga,
Und hunta uff de Bluama dött se wiaga Im Sonnaschei’ de kleini weißi Müller.[5] [127] I aber los uff sealli Gläsla oi’zig, Wo an de Fäda klinglat duß im Gata
Se gant au gar en so en Klang, en zata. Wenn d Leut schau’ über meine Thema’[7] lachet, I hair dô doch, was diesi[8] äll it hairet, Weisingena,[9] dia koinar nôchi machet
Doch zruck in d Wealt! Ka’n i des Gläslaklingla Und was as saga will jô doch it fassa! Jetz hair i Zugamichla d Säagas[11] dengla Und Schreinersmartis Karra goura[12] uff der Gassa.