Der Ochsabua
[83] Der Ochsabua. S Hairle[1] gôht im Esch[2] spaziara, Thuat sei’ Predig ei’studiara, S Dächsle zottlat hinta drei’, Guckt in älle Löcher nei’.
Stellt da kleina Ochsabuaba, Sait: „jetz sag mer, Nepamuk: Wiavel hüatescht huier Stuck?“ „Herr, des ka’ i Ui it saga,
Daß i sovel zälla könnt, Doch mit Nama sind se gnennt: [84] S Schnaikle[4] und der Steanagucker[5], S Vihsier[6] und der Huffaschucker[7],
Kohle[10], Laube[11], Strome[12], s Oi[13], S Schlattauhr[14] und der Hälmlapicker, S Glößaug[15] und der Stangaficker[16], S Bläßle[17], s Steanle, s Trampeltiar[18],
S Hairle fangt dô ana’ lacha: „Wäger[21] jô, so muaß ma’s macha, Wenn ma’ halt it häuher na’ Aß uff feinfe zälla ka’.“
Wandlet wieder gegam Fleacka, Kaihrt a weng im Hiascha ei’, Trinkt a Schöpple rauta Wei’.