Der Käfer

by Johann Peter Hebel (1760–1826) · 1834 German

Der Chäfer fliegt der Jilge zue,
es sizt e schönen Engel dört!
er wirthet gwis mit Bluemesaft,
und ’s chostet nit vil, hani g’hört.

Der Engel seit: „Was wär der lieb?“ –

„Ne Schöpli Alte hätti gern!“ –
Der Engel seit: „Sell cha nit sy,
sie hen en alle trunke fern.“

„So schenk e Schöpli Neuen i!“ –

„Do hesch eis!“ het der Engel gseit.

Der Chäfer trinkt, und ’s schmeckt em wohl,
er frogt: „Was isch mi Schuldigkeit?“

Der Engel seit: „He ’s chostet nüt:
Doch richtsch mer gern e Gfallen us,

weisch was, se nimm das Bluememehl,

und tragmers dört ins Nochbers Hus!“

„Er het zwor selber, was er bruucht,
Doch freut’s en, und er schickt mer au
mengmol e Hämpfeli Bluememehl

mengmol e Tröpfli Morgethau.“

Der Chäfer seit: „Io frili, io!
Vergelts Gott, wenn de z’friede bisch.“
Druf treit er’s Mehl ins Nochbers Hus,
wo wieder so en Engel isch.

Er seit: „I chumm vom Nochber her,

Gott grüeß di, und er schickt der do
au Bluememehl!“ Der Engel seit:
„De hättsch nit chönne iuster cho.“

Er ladet ab; der Engel schenkt

e Schöpli guete Neuen i.

Er seit: „Do trink eis, wenn de magsch!“
Der Chäfer seit: „Sell cha scho sy!“

Druf fliegt er zue si’m Schätzli heim,
’s wohnt in der nöchste Haselhurst.

Es balgt und seit: „Wo blibsch so lang?“

Er seit: „Was chani für mi Durst?“

Iez luegt er’s a, und nimmts in Arm,
er chüßts, und isch bim Schätzli froh.
Druf leit er si ins Todtebett,

Und seit zuem Schätzli: „Chumm bal no!“

Gell Sepli, ’s dunkt di ordeli?
De hesch au so ne lustig Bluet.
Ie, so ne Lebe, liebe Fründ,
es isch wohl für e Thierli guet.

More poems by Johann Peter Hebel

All poems by Johann Peter Hebel →