Wenn wir einst vereinte Funken

by Peter Cornelius

In der großen Gottesglut, Oder Tropfen still versunken In der Seligkeiten Flut: Nimmer doch vergessen dürfte Ich dein Händchen, schneeweiß, klein, Kuß auf Kuß, den dort ich schlürfte, Fiel' mir noch im Himmel ein. (S. 150)

More poems by Peter Cornelius

All poems by Peter Cornelius →