Wake
by P.C. Boutens (1870–1943) Dutch
Slaap zal tot mijn ziel niet naken
Door den stillen lichten nacht:
Dit is haar beloofde wake
In geluks bewuste macht.
Aan mijn hoofd genegen rust uw
Aangebeden aangezicht —
Ziel van uit haar heemlen kust u
In het heimlijk manelicht.
Eindlijk eindelijk gekomen
Telt uw hart den tijd aan ’t mijn —
Ziel spant over uwe droomen
Hooger dan de nachteschijn.
Straks als Morgens gouden voeten
Klimmen uit het Oosterdal,
Zal haar glimlach u begroeten
In den glimlach van ’t heelal.
Source: Wikisource
Get a poem on every new tab – PoemLake for Chrome
More poems by P.C. Boutens
-
Wij hebben ons vandaag verlaat!
Pas bij de laatste brug
Waar ’t voetpad tusschen ’t gras vergaat, …
-
Wanneer zijt gij meest van mij?
Als de gangen mijner ooren
Uwer voeten zuivere echo hooren …
-
Daar is een lied dat ’k zingen moet —
O de avondzon op ’t lentegras! —
Eer de onontkoombre dood voorgoed …
-
Daar bloeide es eenmaal
Een bloempie op de hei —
Het was nog geen lente, …
All poems by P.C. Boutens → · More Dutch poems →