Home
Poets
Herman Gorter
Ergens moeten toch zijn de lichte wateren van haar ogen
by Herman Gorter (1864–1927) Dutch
Copy link
Ergens moeten toch zijn de lichte watren van haar oogen —
Mijn handen zijn zoo heete en drooge —
en het lichte water van haar stem —
mijn keel is in dorre klem.
Het kan toch zoo altijd niet duren
met de brandende uren —
mijn stem is schor,
mijn oogen dor.
Source: Wikisource
Read more in print
As an Amazon Associate, PoemLake earns from qualifying purchases. All our books
Get a poem on every new tab – PoemLake for Chrome
More poems by Herman Gorter
’s Avonds in ’t donker doet ze de oogen dicht
dan wordt het warm en rooder om het oog,
vliedende gaat het weem’lend witte licht …
In ’t land der dromen in het dromenland,
het is als kindren badend in de zee,
met het gekniel van lichtvrouw in gebee, …
Avond. De heuvels vallen vaal —
klimt de hemel in praal
hoog naar de sterren, …
De boomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil …
All poems by Herman Gorter → · More Dutch poems →