Die Zeit, wo wir noch schmachten müssen

by Peter Cornelius

Küss' immer mich die Rose satt, Die du gesandt, aus jedem Blatt Grüßt mich dein Mund mit tausend Küssen! Doch kommt die Zeit, Herz, wo dein Kosen Den Frühling mich vergessen läßt, Wo jeder Kuß ein Rosenfest Mit allen hunderttausend Rosen! (S. 150)

More poems by Peter Cornelius

All poems by Peter Cornelius →